0-107
Co sprowadza cię do tego samotnego miejsca?

Szukasz tej samej samotności, której i mnie przyszło szukać w ciele?

Ileż było we mnie gniewu i głupoty, zaślepienia zapałem i dumą!

A teraz tu trwam. Przykute do wspomnień miasta, z którego tak bardzo chciało się uciec!

Związane pamięcią o tych, których nie udało mi się zostawić.

Nie umyka mi ta ironia, myszko!