0-134
Rozumiem, czym jesteś, zwierzątko.

To miejsce nie jest prawdziwe, to sen z zewnątrz. Jakby każdy cykl mojego istnienia splótł się<LINE>z czyimś innym, nawet jeśli tylko przez ułamek sekundy przechodzi przez mój falą.

Widzę własne stworzenie, widzę swój bolesny rozkład. Widzę, jak moja pusta struktura staje się schronieniem<LINE>w czasie burzy, widzę, jak nowy świat rozwija się beze mnie, jako ja. Widzę, jak staję się czymś innym. A jednak...

Nie widzę początku ani końca twojego. Wynaturzony cykl wkręca się w mój, zanim spiralą pomknie w otchłań.

Jakże przerażające przeznaczenie znalazłeś.