0-135
SSL: Czujesz to, stary przyjacielu?

PK: Wrażenie, że czas zapada się w siebie? Spiralny odprysk cudzej rzeczywistości oplatający twoją?

SSL: Nic z tego nie jest prawdziwe, prawda? Każdy powtarzający się cykl naszego istnienia rozwinięty i obnażony, cykl pociągnięty<LINE>w styczną z samym sobą. Czy tego szukaliśmy? Wyrwaliśmy się z niego, czy to tylko sen?

PK: Czy odpowiedź przez cały czas była tuż obok? Czy pytanie coś dla nas znaczy teraz, gdy tu jesteśmy?<LINE>Może z naszego pierwotnego układu odniesienia rozwiązanie nigdy nie było możliwe...

SSL: Pytanie nie było dobrze sformułowane. Gdybyśmy natrafili na poprawne rozwiązanie wśród wszystkich naszych permutacji,<LINE>nie mielibyśmy żadnej nadziei, by odróżnić je od błędnych. Nie mieliśmy też metody, by je rzetelnie sprawdzić.

PK: Próbowaliśmy zrozumieć, co leży za punktem bez powrotu, nie przekroczywszy go.

SSL: Tylko ci, którzy widzieli drugą stronę, mogą znać odpowiedzi, ale z definicji<LINE>nigdy nie mogą wrócić, by przekazać zdobytą wiedzę.

PK: Może właśnie dlatego musisz się obudzić, mały gościu.