0-145
0 : A teraz przyszedłeś i zabrałeś jedyne, co mi zostało. : 30

0 : .  .  . : 30

0 : Może to przeznaczenie. Karma rozlicza moje czyny i obnaża<LINE>przede mną kły w najbardziej ironiczny sposób. : 10

0 : Jeśli działasz tylko z niewiedzy, mam do ciebie prośbę. Jasne jest,<LINE>że tobie podobni są bardzo wytrwali, bo pielgrzymka do mnie to niełatwe zadanie.<LINE>Zwłaszcza przez moją strukturę w obecnym stanie. : 10

0 : Weź ze sobą to ogniwo rozrzedzenia. Potraktuj je jako mój prezent na pożegnanie<LINE>po całej krzywdzie, jaką wyrządziłem otoczeniu i sobie. : 10

0 : Nie da się mnie ocalić ani mi wybaczyć, lądowa rybo. Nic już nie można dla mnie zrobić. : 30

0 : Proszę, zanieś je daleko na wschód, do niej... jeśli jakimś cudem<LINE>jeszcze żyje. A potem, dla własnego dobra, nigdy tu nie wracaj. : 30