0-237
Ho, cóż za radość być samemu, wśród trzcin i tańczących muszek yan, z takim sekretem!

Rytm oddechu rezonuje w samej gęstości moich kości, dzwoni złotymi monetami i drutami przy moich uszach,<LINE>tworząc słodką pieśń perkusyjną pragnienia i tęsknoty!

Z odpiętą maską czuję łagodną pieszczotę słońca. Ho, radość!<LINE>Bo nawet pośród wielu lśniących na wielkim dworze dostrzegli... Mnie.

Zwój 47f Małżonki Radcy