0-ss_d02-white
Will: Pisanie kwestii Pięciu Kamyków było bardzo trudne! Ciężko pisać postać jednocześnie zadufaną i pełną udręki, taką jak on.

Will: Wielu graczy zdaje się widzieć w nim po prostu złoczyńcę za to, co zaszło<LINE>między nim a Luną, albo nawet błędnie uważa zgniliznę za celowe dzieło.

Will: Sama fabuła podstawowej gry jest głębsza, a Luna nigdy nie miałaby powodu<LINE>być z nim tak blisko, gdyby Pięć Kamyków był od zawsze po prostu dupkiem. Była dla<LINE>niego starszą siostrą, a on miał też swoją relację z Siedmioma Czerwonymi Słońcami.

Will: Chyba stanęło na mieszance bezradności wobec czegoś, czego ślimakot fizycznie nie jest<LINE>w stanie pojąć. Jego „boska” tożsamość wydaje się bardziej pozą niż zwykłymi przechwałkami.

Will: Pod tą pewnością siebie wciąż jest umierającą maszyną. Zżeraną od środka.

Will: Jego powolne przejście od gniewu do bezradności oparliśmy na jednej z rozmów Luny o neuronach.

Will: Włócznik miał być czymś w rodzaju zdrady zaufania – SCS rozumiał jego cele, ale<LINE>potem ten sam przyjaciel wrócił do niego z obawą, że coś schrzani. A przecież to Luna<LINE>doprowadziła do tej sytuacji, a nie on, a przynajmniej tak to wyglądało z jego odizolowanej perspektywy!

Will: Zauważyliśmy, że w kampanii Łowcy jego gniew powoli słabnie – przekazuje nawet pozdrowienia dla Luny, odsyłając gracza.

Will: Dlatego Pirotechnik miał być okresem przejściowym między tymi dwoma<LINE>stanami i dać nam najwięcej interakcji ze wszystkich ślimakotów.